بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟

یک/     همین کنار...              که برف از پشت بام گریه می کند ...                                                          چشم بر نمی دارمت.                                                                              که عاشقانه با آتش بازی می کنی ...                                                      با شعله ها ...        می دانم که دنیای من؛ از این بازی گرم نمی شود                  بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...

یک/مرزهای بین من                 و                     نادانی های تو؛ شکسته شد! ...         نه اینکه من؛ "آگاهی" باشم...                                                    " دانستی" دریک سطر؛ از شکستگی صورتم.        گذشت...                       آن زمان درجوانی که؛ اشک می خوردم!                                 وتو                                                   درپندار لبخندهای من؛ از شادی بودی.               سی سال بعد    & بی شمس رخ تو...!دیگر دلی مانده مرا؟...